Eser, edebî gazeteciliğin geçmişin hatırlanması ve toplumsal belleğin oluşumundaki rolünü kapsamlı bir bakış açısıyla inceliyor. Gazeteciliğin olgusal gerçekliğe bağlılığı ile edebiyatın anlatısal olanaklarını bir araya getiren edebî gazetecilik türüne odaklanan çalışma, yaşanmış olayların yalnızca aktarılmadığını, aynı zamanda anlatılar aracılığıyla yeniden anlamlandırıldığını ortaya koyuyor. Bu kapsamda bireysel tanıklıkların toplumsal belleğe taşınma süreçleri ve geçmişin farklı anlatı biçimleriyle yeniden kuruluşu tartışılıyor.
Kitapta, Nobel Edebiyat Ödüllü yazar Svetlana Aleksiyeviç’in "İkinci El Zaman", Curzio Malaparte’nin "Kaputt" ve Ryszard Kapuściński’nin "Futbol Savaşı" adlı eserleri karşılaştırmalı olarak ele alınıyor. Farklı tarihsel dönemleri, savaşları ve toplumsal dönüşümleri konu edinen bu kitaplar; tanıklık biçimleri, çok seslilik, travmatik bellek, zaman ve mekânın anlatısal kuruluşu, duyguların aktarımı ve temsilin etik sınırları çerçevesinde değerlendiriliyor.
Çalışmanın merkezinde yer alan "tanıklığın anlatısal sürekliliği" kavramı ile geçmişte yaşanan deneyimlerin anlatılar aracılığıyla farklı zamanlara taşınması ve yeniden anlamlandırılması ifade ediliyor. Tanıklığın yalnızca geçmişe ilişkin bir kayıt olmadığını vurgulayan eser; sessizlikler, kırılmalar, farklı sesler ve hatırlama biçimleri üzerinden toplumsal belleğin oluşumuna sağlanan katkıyı inceliyor.
Edebî gazeteciliği bir bellek inşa pratiği olarak ele alan kitap; gazetecilik, edebiyat, iletişim ve bellek çalışmaları alanlarına kuramsal ve metinsel bir katkı sunmayı hedefliyor.
